Güzellik salonu iç mimari projesi, 220 m²

Giriş grubu ikinci kata çıkan merdivenin çevresinde kuruldu; dikroik cam burada başlıca malzeme vurgusu: üç sarkıt disk, bakış açısına ve panoramik pencereden gelen doğal ışığa göre turkuazdan pembeye dönüyor.

Merdiven kolunun cam bölmesine işlenen gb logosu daha kapıdan okunuyor. Duvar boyunca GB'nin markalı kozmetik serisinin tamamını taşıyan açık akrilik raflar var: hem vitrin hem de mekânda yön bulmanın parçası.

Zeminde siyah beyaz, iri bir hayvan deseni var. Açık renkli kaplamaların arasında gerçekten grafik olan tek öge bu ve bütün giriş bölümünü bir arada tutuyor.

Açık kahve köşesi konukları giriş grubunun hemen ardında karşılıyor: profesyonel kahve makinesi, değirmen ve pasta vitrini kompakt, beyaz parlak bir adada toplandı; adanın önüne şeffaf akrilik sandalyelerle oturuluyor.

Bu bölüm işlevsel olarak iki işi birden görüyor: uygulama öncesindeki bekleme gerginliğini alıyor ve semt için kendi başına bir çekim noktası oluyor; salonda randevusu olmayanlar da kahve için uğrayabiliyor.

Hemen yanında yalın bir WC levhasıyla misafir tuvaletinin girişi ve barista tezgâhıyla aynı nötr beyaz palette düzenlenmiş, bar şurupları için bir raf var.

Merdiven altındaki boşluk lounge'a ayrıldı: kontrast biyeli, beyaz ve grafit renkli biçimli kapitone pufler, merdiven kolunun sert geometrisine ve komşu bölümlerin parlak yüzeylerine yumuşak bir karşıtlık kuruyor.

İç mekânın ironik ayrıntısı, asit pembesi kafatası biçimli vurgu sehpası: geri kalan pastel paletle tartışıyor ve konukların fotoğraflarında gözün takıldığı görsel nokta olarak çalışıyor.

Zemindekiyle aynı hayvan desenini taşıyan aynalı sehpa, kompakt köşeyi görsel olarak genişletiyor ve pembe tüylü palmiye ile merdivenin sarkıt cam disklerinin yanında dekoratif kompozisyona yeni bir katman ekliyor.

Projenin imza teması yalnızca büyük kararlara dayanmıyor. Resepsiyona geçilmeden önceki vestibülde, beyaz duvarda bir pano toplandı: turkuvazdan pembeye dikroik geçişli aynalı disk, düzensiz biçimli düz pembe ayna ve metal çubuktan tek çizgiyle çizilmiş iki profil.

Aynı dikroik cam yönlendirmede de karşımıza çıkıyor: kahve köşesinin yanındaki WC levhası aynı camdan yapıldı ve bakış açısı değiştikçe parlıyor. Bu çözüm farklı katları ve işlevleri tek malzemeyle birbirine bağlıyor; yönlendirme levhası hizmet amaçlı bir öge gibi durmuyor, dekorun parçası olarak kalıyor.

Çalışma kabini, sıcak kontur aydınlatmalı yuvarlak bir aynanın etrafında kuruldu: yüzeyi, merdiven yanındaki cam disklerle aynı pembe-mor geçişe uzanıyor. Krom ayaklı kuşet merkeze yerleştirildi, ürünler aydınlatmalı cam raflara taşındı, duvarlar derzsiz açık renkli mikrobetonla kaplandı.

Hesap basit: uygulama alanı temiz ve teknolojik okunmalı, ama bir muayene odası gibi değil. Duvardaki kadın profilinin çizgisel grafiği mekândaki tek resim ve girişteki panoyla kafiyeleniyor.

Birinci kattaki misafir tuvaleti, bir depo değil, ayrı bir sahne olarak kurgulandı. Duvarlar ve zemin derzsiz gri mikrobeton; yivli cepheli asma dolap, tezgâh üstü lavabo ve halka aydınlatmalı yuvarlak ayna yalın bir sırada toplandı.

Tepede, aydınlatmalı bir nişten yoğun bir mor kuru çiçek demeti sarkıyor. Bu demet mekâna hem renk katıyor hem de teknik tavanı gizliyor.

Donanım ise yoğun kullanıma göre düşünüldü: dikey tutuculardaki rulo havlular, tuvalet kağıdı ve klozet örtüsü dispenserleri, hijyenik duş.

İkinci kat tuvaleti, birinci kattakiyle aynı mobilya setini tekrarlıyor — yivli cephe, aydınlatmalı yuvarlak ayna — ama başka bir dilde konuşuyor.

Burada duvarlar ve tavan, çevresi aydınlatmalı pembeye kayıyor; ışık halkası ise doğrudan duvara işlendi ve armatürsüz çalışıyor. Kontrastı siyah beyaz grafiti panosu veriyor: akıntılı el yazısı kaligrafi, parlak yüzey, yansımalar.

İki kattaki iki tuvalet bilinçli olarak farklı kurgulandı: bu, tek bir çözümün çoğaltılması değil, güzergâhın iki bağımsız bölümü.

İkinci kattaki merdiven başı bekleme alanına ayrıldı. Gri kanepe grafit renkli duvarın önünde duruyor, hayvan desenli yastık girişteki zemin desenini tekrarlıyor: katların tek bir mekân gibi okunmasını sağlayan sürekli bir detay.

Tuvalet kapısı gizli, duvarla aynı hizada, yalnızca bir levhayla belli ediliyor. Tavan açık bırakıldı: havalandırma ve tesisat hatları koyu renkte boyandı; yarım kalmış bir görünüm değil, bir fon olarak çalışıyor.

Yoğun girişin ardından bu bölüm kasıtlı olarak sakin tutuldu: işlem öncesi, gözün takılacağı hiçbir şeyin olmadığı bir duraklama.